سفرنامه تور کاشان۴

صبح روز بعد ،از هیجان دیدن جاهایی که دیروز دیده بودم و فکرش را هم نمیکردم که تا این حد برایم جالب و جذاب باشد، از قبل از روشن شدن هوا،در بالکنی که مشرف به ایوان شاه نشین سرای عامری ها بود، شاهد روشن شدن هوا و محو زیباییهای این ساختمان قدیمی بودم ، در حالیکه با شنیدن نغمه ی پرنده ها در آن باغ زیبا واقعا دلم میخواست زمان در همانجا متوقف بماند.
بعد از صرف صبحانه در هتل، به سمت قمصر به راه افتادیم.
البته به مراسم گل چینی و استشمام عطر مست کننده ی گلها که در ساعات قبل از طلوع آفتاب ، هنگام چیدنشان به اوج خود می رسد، نرسیدیم.
هنگامی که به مزارع گل محمدی که به گویش خودشان گلستونه میگفتند ، رسیدیم، تقریبا هیچ گلی بر روی شاخه ها نمانده بود ولی آنطور که میگفتند، تا صبح روز بعد دوباره شاخه ها مملو از گلهایی می شود که آن موقع غنچه های بسته بودند.
ولی با این وجود، گلهای چیده شده ی همان روز را در کنار مزرعه ی گلها می فروختند.
بعداز آن به خانه ای رفتیم که گلابگیری در آن به روش سنتی انجام می شد.
صاحب خانه طرز تهیه ی گلاب یک آتشه و دو آتشه را برایمان توضیح داد.
شانس آوردیم که در زمانی که آنجا بودیم ، شاهد یکی از مراسم زیبای خودشان به نام گل غَلتان هم بودیم.
آیین بومی و سنتی گل غلتان نوزادان، ریشه در باورهای قدیمی مردم این دیار دارد، و هدف آن را دفع آفات و امراض و حساسیت های پوستی و فصلی می دانند.
.

بُقعه ی شاهزاده ابراهیم ، محل دیدنی دیگری بود که هنگام گشت و گذار در کوچه های قمصر به آن رسیدیم.

مقصد بعدیمان روستای ابیانه بود.
روستای زیبای ابیانه در چهل کیلومتری شمال غربی نطنز قرار گرفته و به علت بالا بودن از سطح دریا و قرار گرفتن در دامنه ی کوه کرکس، آب و هوای خنکی دارد.
اهالی روستا به آن “ویونه” و خود را “ویانه ای” می نامند و به زبان فارسی کهن ، به گویش پهلوی اشکانی ،صحبت میکنند که برای اهالی دیگر قابل فهم نیست.
خانه های روستای ابیانه، به شکل پلکانی بر روی دامنه ی پرشیب بنا شده است ، طوری که پشت بام خاته های پایینی، حیاط خانه های بالایی هستند.
خانه های این روستا در نهایت سادگی و زیبایی هستند و نمای آنها با خاک سرخ محلی که معدن آن نزدیک روستا است پوشیده شده است.
خانه ها شامل ایوان بلند در ضلع شمالی بنا و اقامتگاه تابستانی و زمستانی هستند.جلوی بیشتر خانه ها، دو سکوی بزرگ و پهن قرار دارد.
همانند بودن ساختمانها، یکسانی پنجره های چوبی مشبک،نقش های هندسی در خانه ها و از همه جالب ترلباسهای یکدست و همانند مردم این دیار، نشانه ی اصالت فرهنگ ایرانی و پایبندی آنان به رسوم کهن است.

مسجد جامع ابیانه از جمله بناهای تاریخی این روستا است.
مراسم عاشورا تاسوعا در ابیانه با شکوه خاصی برگزار میشود و مردم از سراسر کشور برای شرکت در این مراسم مهمان این روستا هستند.مراسم جغجغه زنی که از زمان ایران باستان به جا مانده فقط در ابیانه زنده مانده است.
در ابیانه کوچه ی بن بست وجود ندارد و همیشه راهی برای رفتن و آمدن باز است .

مردمان هنرمند این روستا به اصالت تاریخ و یاداور نیاکانی آگاه و پرتلاشند که از دوره ی ساسانیان تا به حال، اصالت خود را به خوبی حفظ کرده اند.

کوچه پس کوچه های این منطقه، گویی راهی است به تاریخ دوردست که بوی اساطیریش مستت میکند و میخواهد هنوز بماند و بماند.

دل کندن از این روستا با آب وهوای بینظیر و منظره های فوق العاده اش واقعا سخت است ولی چه کنیم که وقت سفر اندک است.
بماند اینکه در این فرصت اندک، حسرت دیدن نیاسر و چاه معروف چال نخجیر و آتشکده ی نیاسر و آبشار زیبای آن و همینطور روستای مشهد اردهال که آرامگاه سهراب سپهری در آنجاست، بر دلمان ماند.

به قول سهراب:
به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من

اگر قصد سفر به استانبول را دارید میتوانید قیمت تور استانبول را در سایت فاینداتور مشاهده کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *